Zomaar onverwacht een dag thuis. Kind blij want mama vrij.

En ik, ik wil met mijn NLP huiswerk aan de slag, de eindopdracht voor de training waar ik mee bezig ben. En wat een kadootje is het dan om zomaar zo’n dag te hebben, een heerlijk gevoel, een aantal uren voor de boeg om eens goed na te denken over doel en formulering….om echt een goed begin te maken met de opzet….de hele dag strekt zich voor me uit. Het resultaat van een dagje noeste arbeid zie ik ook al voor me, na vandaag weet ik precies wat ik nog wil onderzoeken en waar ik nog mee aan het werk wil……

Ik begon vanochtend met wat surfen op internet, inspiratie opdoen, verslagen lezen, kortom: een begin vinden. En toen kwam ik bij Abraham -  Hicks terecht; ik keek wat filmpjes en nog een paar en voor ik het wist was zoon weer thuis uit school….

Om nou te zeggen dat het een verloren dag was, nee! Ik heb geleerd, gevoeld, dingen werden helder.

• ouders en schoonmoeder gelukkig nieuwjaar gewenst
• desemstarter gemaakt
• lijstje voor morgen (want ik heb nog vakantie en wil van alles doen!) opgesteld
• laatste wijntje van deze week gedronken
• laatste koffie ook
• zoon weer eens een beetje op tijd naar bed
• besloten mee te doen met een periode geen suiker eten (www.eetgoedvoeljegoed.com)
• eerste loopafspraak voor in ‘t nieuwe jaar weer gemaakt
• gedut voor de kachel

Kortom, gewoon een goed begin van het ‘gewone’ leven na de feestdagen!

19 december 2011…

Het kerstpakket is binnen. Ik was te laat om het te doneren dus stond er vandaag een grote doos op mijn bureau. Ik had al even gekeken wat er in zat maar daarna de doos weer dichtgemaakt.

Thuis was zoon er als de kippen bij om de doos te inspecteren en direct al bij het eerste artikel sprong hij een gat in de lucht: ‘EEN KOOKBOEK, MAM, KIJK, EEN MOOI KOOKBOEK!!!’ We zijn direct gaan zitten en hebben samen het kookboek doorgebladerd. Bij de desserts gekomen werd hij zo mogelijk nog blijer; kersttaart, bananenmousse, witte chocoladetaart…… Je kon zien dat hij al die verschillende desserts al bijna proefde. Op dat moment besloot hij: ik ga voor het kerstdiner bij oma een witte chocoladetaart met bananenvulling en kerstversiering maken!

Zijn eerste dessertidee was een vlaflip…….qua uitvoering prima te doen als je 8 bent en geen hulp van je ouders wilt!

Wie, wat…? Nou, de laatste blog. Het zat nog niet helemaal in mijn systeem. De gewoonte die nog geen gewoonte was werd onderbroken…het pad was nog niet ingesleten en de gewoonte-in-wording werd niets meer of minder dan een niet uitgevoerd voornemen.

Helaas, zo werkt het dus. Zelfs bij iets waar ik zoveel plezier aan beleef als aan schrijven. De intrinsieke motivatie is er wel, de waan van de dag vaak ook.  Ze zeggen dat je een gewoonte in 21 dagen integreert……voer de zoekopdracht maar eens in op Google.

Gelukkig las ik hier (er wordt verwezen naar een onderzoek op University College London) over een onderzoek waaruit een gemiddelde van 66 dagen naar voren komt. 96 Vrijwilligers kozen een activiteit, eet- of drinkverandering die ze dagelijks in dezelfde context moesten uitvoeren. Het aantal dagen dat nodig was om de handeling tot een automatisme te maken varieerde van 18 – 254!

Ik doe het zo gek nog niet

Vrijdag zag ik ze met z’n tweeën staan langs de snelweg. Hun auto op de vluchtstrook, keurig met gevarendriehoek, zijzelf ver in de berm.

Gewoon een geval van een gewoon geval van autopech. Hulp was onderweg.

Zij werd beschermd door het veiligheidsvest en zijn arm om haar heen.

Zomaar een tafereel langs de A7, het ontroerde me. Soms kunnen alledaagse dingen zo mooi zijn…

Afgelopen week was ik bij kerkdienst voorafgaand aan de begrafenis van een jonge vrouw. Een van de bijbelteksten die gelezen werd en waarnaar later ook verwezen werd was de volgende: “Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen?………………Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.” Daaraan werd nog toegevoegd: “Ook zij had haar zorgen, maar haar zorgen hadden haar niet.”

Die tekst heeft me beziggehouden, het sprak me aan; ik ben niet iemand die zich erg veel zorgen maakt. Ik denk veel na over dingen, zorgvuldigheid vind ik belangrijk, net als zorg dragen voor. Het vormgeven van mijn gevoel en gedachten voor ik ze naar buiten breng komt precies, zorgelijk ben ik beslist niet. De zorgen die deze vrouw kende door haar ziek zijn heb ik niet. Daarbuiten dat vind ik dat het leven te kort is om me overal zorgen over te maken, om de apen en beren mij de weg te laten blokkeren en energie kwijt te raken aan gedachten die niets anders opleveren dan dat: energieverlies. Als je op dat punt bent aanbeland hebben je zorgen je te pakken!

Zij had haar zorgen, maar haar zorgen hadden haar niet.

Ik schreef al eens eerder over bewust eten. Nu vind ik dat niet altijd makkelijk; de supermarkt is zo dichtbij. De verleidingen liggen op elk schap, roepend: “Alivorte, Alivorte, neem mij. Ik ben precies wat je nu nodig hebt. Je zult je stukken beter voelen na een hap van mij. Toe, neem mij!” En terwijl ik daar rondloop voel ik de chocolade in mijn mond smelten, kraakt de chips verleidelijk en ruik ik de heerlijkste geuren. Sterk zijn Alivorte, sterk zijn!

Om het mezelf wat makkelijker te maken stel ik sinds kort weer een weekmenu op.  Op basis daarvan maak ik mijn boodschappenlijst, aangevuld met een ronde langs de kasten. Daarbij houd ik dan wel rekening met de seizoenen wat de groente betreft. Ik streef ernaar eens per week boodschappen te doen met een tussenronde voor fruit en groente, dat vind ik vers toch een stuk lekkerder. Ik kan je zeggen; het is een opluchting! Het scheelt me enorm veel tijd, ik koop minder voor de lekkertjeshonger en ik geef daardoor minder geld uit. Daarnaast eten we gezonder omdat we het eten voor een drukke dag de avond ervoor al voorbereiden; overzicht door op een rustig moment even te gaan zitten om een menu op te stellen. Voor mij werkt het prima.

Eens per maand bestellen we o.a. havermout, pasta’s, bloem, rijst, granen en losse thee bij van HavertotGort. De spullen kunnen we dan een week later ophalen bij het zogenoemde haverpunt in onze woonplaats. Ik kan na het inruimen van de boodschappen enorm genieten van de aanblik van onze gezond gevulde voorraadkast.

Dinsdag is mijn boodschappendag. Eén dag voor het weekmenu voor de komende week heb ik al ingevuld; zoon wil graag broccoli met gebakken aardappeltjes eten. Nu de rest van het menu nog, gezien mijn inspiratieniveau op dit moment gaat het nachtwerk worden!

Voor de NLP practitioner opleiding die ik volg, heb ik als opdracht meegekregen een metafoor te schrijven voor xe9xe9n van mijn medecursisten. Laat ik nou gister na een half uur poetsen binnen 5 minuten de metafoor op papier hebben waar ik al langer dan een week op broed!  

Het verhaal moet nog worden bijgeschaafd maar de opzet is er, het onderwerp zien jullie hiernaast. Het verhaal houd ik nog even voor mezelf maar aan wat voor eigenschappen denk jij bij een viool?

Er was eens een opgeruimde moeder. Exe9n van haar lijfspreuken was: "Beter een opgeruimde moeder dan een opgeruimd huis". Bij haar waren namelijk blijven hangen de liefde, warmte en werkelijke aandacht die zij als kind genoten had. Hoe schoon haar huis was toen ze kind was? Al deed ze nog zo haar best om het zich te herinneren, ze had werkelijk geen idee meer. Niet dat zij altijd opgeruimd was. Ze vond het ook wel eens te veel, te moeilijk, te druk of ze was te moe.

Juist op zulke momenten kon zij dan de de behoefte voelen om te grijpen naar de poetsdoeken en groene zeep (overal goed voor!). Net of ze met het opruimen ook zelf wat meer ruimte kreeg. Door het lappen van de ramen de dingen weer wat helderder zag en door het wieden van de tuin haar creativiteit weer kon laten bloeien.

Dus, als je me zoekt? Deze opgeruimde moeder ruimt op!